شمس سراج عفيف
306
تاريخ فيروزشاهى ( فارسى )
سفته - كه اين منارههاي سنگين چوبدستي ازان بهيم ملعون بود كه در قد و قامت بغايت بلند مينمود - و زور بسيار داشت - بدان سبب بسوي پهلوانان افسر براي قتال كوشش بكمال ميگماشت در تواريخ اهل كفر آمده است - كه بهيم ملعون از آثار اسرار قدرت « 2 » پروردگار روزي هزار من طعام خوردى - و در ايام او هيچ كسى با قوت بسي با او بس نميآمد - بلكه در زور و دلاوري بحدي بود - كه اگر پيل را در نيزه دوختي و بيرون انداختى آن پيل از مشرق در مغرب افتادي - دران ايام طرف هند تمام اهل كفر ساكن بودند - ميان خويش از آثار قوت بيش ابواب قتال ميكشودند - و اين بهيم ملعون را پنج برادر بودند - و بهيم ملعون از همه برادر خردتر بود - و بيشتر اوقات مويشيء برادران بدحركات چرانيدي - و اين دو منارهء سنگين بر روي اين زمين بجاي چوبدستي بدست خود گرفتى و مويشي را بدين چوب سنگين بازگردانيدى - و دران ايام بحكمت حضرت علام قد و قامت مويشي هم بر اندازهء خلق « 3 » آن ايام بود المقصود بيشتر اوقات سكونت « 4 » ايشان در زمين دهلي بود - چون « 5 » بهيم ملعون ازينجهان رفت و بعالم ديگر پيوست اين دو مناره درين دو مقام يادگار خود گذاشت - كفار آن زمانه چون معتقدان
--> ( 2 ن ) قدرت بيچون و بيچگون هزار من طعام هرروز خوردى * ( 3 ن ) خلقت * ( 4 ن ) مقامات سكونت * ( 5 ن ) هم ازينجاست چون بهيم ملعون بدوزخ پيوست مهرهء عذاب سفت اين دو مناره *